5 X ‘IK KAN WEL DOOR DE GROND ZAKKEN’

grondJe kent het wel, van die momenten waarbij je het liefst even van de aardbodem verdwijnt en waarvan je de rillingen krijgt als je eraan terugdenkt. Ik stop die momenten diep weg. Soms heb ik echt het idee dat mijn leven uit dit soort momenten bestaat hah.

1. Bella, de ontactische hond

Zoals jullie weten heb ik een heel lief onschuldig hondje met de naam Bella. Nouja, onschuldig is ze bíjna altijd, behalve als we tijdens het uitlaten een ‘zwaarder persoon’ tegen komen. Ze gaat dan helemaal uit haar dak en begint dan heel hard te blaffen en om de persoon heen te springen. Gelukkig denken ze vaak dat het gewoon zo’n hond is die naar ieder vreemd persoon blaft (maar dat is dus niet zo ahum). Ik voel me dan ook té awkward voor woorden als dit gebeurt.

2. Oncontroleerbaar klikken met je muis

Oh ik hoop écht dat meer mensen dit is overkomen en dat ik hier niet de enige in ben. Ik heb namelijk al een paar keer gehad dat ik mensen die ik niet echt ken per ongeluk heb toegevoegd op Facebook, nadat ik ze uitgebreid gestalkt had. Dat je dan opeens een berichtje krijgt ‘Pietje Jan heeft je vriendschapsverzoek geaccepteerd’. Nooooo. Hetzelfde geldt bij profielfoto’s trouwens, dat je opeens ziet staan ‘Jij liked deze foto’ argh. Undo undo undo.

3. Solo in de polonaise

Zoals jullie weten ligt mijn hart bij polonaises (not). Toen ik met twee vriendinnetjes op vakantie in een café was, leek het ons geinig om in de polonaise het terras op te lopen waar mensen rustig een drankje zaten te doen. Hop, daar gingen we dan. Ofja, beter gezegd: daar ging ík dan. Ik kwam er al snel achter dat ze niet achter me liepen, terwijl ik in mijn eentje lallend op het terras stond. Dit is al bijna 3 jaar geleden gebeurd, maar het blijft een running joke.

4. Postbodes met nieuwjaar

Postbodes die met nieuwjaar een fooitje komen halen. De eerste keer dat dit gebeurde snapte ik er niks van en ik had ook totaal geen idee wat er gebeurde. Twee meisjes belde aan waarvan een zei: ‘Alvast een fijne jaarwisseling’. Ik knipperde met mijn ogen en zei ‘Jullie ook!’ om vervolgens de deur dicht te doen. Toen ik later hoorde dat ik ze geld had moeten geven, zakte ik echt door de grond. Ik voelde me een associaal persoon ten top.

5. Geen saldo

Ik was ooit vergeten geld over te maken naar mijn pinpas, maar had wél heel slim boodschappen gedaan. Aan de kassa aangekomen (met natuurlijk de langste rij ooit) zag ik de twee helse woorden ‘geen saldo’ staan toen ik probeerde te betalen. Opeens lijkt iedereen dan afkeurend te kijken en ik wist dan ook niet hoe snel ik weg moest komen.Te awkward om je pinpas eruit te moeten halen, je boodschappen achter te moeten laten en later weer met hangende pootjes terug te moeten komen.

Ik geef het woord nu heeel graag aan jullie haha. Hebben jullie vaak dit soort momenten gehad? En bij welk moment kon je echt door de grond zakken?

Bron: illustratie