SPOORKLUS? | GEFELICITEERD, JE MAG MET DE NS BUS

London bus queue: Afgelopen weekend vertrok ik met mijn vriend vol goede moed naar mijn ouders in Limburg. Vanuit Utrecht betekent dat een treinreis van ongeveer 2 uur. We zijn het gewend en vinden het prima, het is zelfs soms wel fijn om even onderweg te zijn. Dit weekend werd onze reis echter ernstig verstoord: er werden namelijk NS-bussen ingezet.

Het ding met NS-bussen is dat ze altijd onverwachts ingezet worden. Nietsvermoedend check je nog even snel je NS app op welke spoor je trein ook alweer vertrekt. Maar dan zie je het: een paar kleine rode lettertjes. Lettertjes die aangeven dat je er 40 minuten langer over je reis zal doen. Als je dan nóg iets beter kijkt, zie je ook nog een rood icoontje van een bus staan. De conclusie moet getrokken worden; de énige manier om je bestemming te bereiken, is met de irritante schoolbus. Jottum.

Veel tijd om erover na te denken hadden we niet (iets met een trein die zou vertrekken), dus we gingen direct naar het station. Het leek tot Eindhoven een doodnormale treinreis, totdat opeens het moment die je wist dat zou komen aanbrak. We werden de trein uitgebonjourd en mannen in neon gele pakken (die nog net geen signaal lampen vasthadden a la het begeleiden van een vliegtuig), verwezen ons naar de helse bussen. Hier begint de irritatie al. Want A, deze mannen voelen zich veel te belangrijk en gedragen zich alsof ze de belangrijkste taak ter wereld hebben. Ik weet niet hoor, als ik zo’n vreselijk glow-in-the-dark pak aan zou hebben hield ik eerder mijn mond:

En B, het ergste, ze doen alsof je een losgeslagen hooligan bent die niet snapt hoe je een bus in moet stappen. Quotes die ik heb opgevangen terwijl ik daar als goed gedragende burger stond te wachten, zijn:

‘’ACHTER ELKAAR WACHTEN DAMES EN HEREN, NIET DRINGEN’’

‘’ER KOMEN NOG MEER BUSSEN DAN DEZE, LUITJES’’

‘’JE KAN NU WEL NAAR DIE BUS LOPEN, MAAR DIE VERTREKT PAS OVER EEN UUR. LUISTEREN DUS’’

Je wordt nog net niet aan je arm de bus ingesleurd. Het is niet alsof de passagiers met glimmende vuistjes op elkaar in staan te beuken. Integendeel, men staat rustig in een rij te wachten, want wij hebben ons al er láng erbij neergelegd dat we in een schoolbus door de meest random wijken getransporteerd worden. Dat we 40 minuten langer onderweg zijn. Dat de buschauffeur Duitse muziek draait en je hier verplicht naar moet luisteren. Het is allemaal al vreselijk genoeg. Dat die gele mannen zich dan ook nog eens zo belachelijk gaan gedragen, maakt voor mij de NS bussen situatie een miserabele aangelegenheid. Gelukkig mochten we op de terugweg weer met NS bus. Gelukkig heb ik mijn blog.

Update: NS vond er het zijne van.

Bron: illustratie