LOPEND BUFFET | ROLLEND NAAR HUIS

buffetElk jaar opnieuw is het met Kerst zover: de toegang tot een lopend buffet. Tijdens het jaarlijks terugkerend familieweekend eten we namelijk altijd in een restaurant waar een reusachtig buffet wordt aangeboden. I cannot handle.

Nou, zul je denken, wat is er precies zo lastig aan een lopend buffet? Je kiest toch gewoon wat je wilt eten en gaat dan lekker zitten met je bordje? Eh, nope.

Zodra ik het restaurant binnen kom, draait mijn brein overuren. ”Ik wil sowieso vis, maar die biefstuk ziet er ook goed uit – aah zie ik daar nu een kaasplankje? – en wow, moet je die pannenkoeken zien” aka chaos in mijn hoofd. Ik pak een bordje en ren van links naar rechts met nul planning. Terwijl ik mijn voorgerecht bij elkaar sprokkel, kom ik langs het toetjesgedeelte waarbij ik een chocolade fontein spot. Bang dat hij opeens ”leeg” kan zijn straks, douw ik alvast een stuk ananas onder de choco stroom. Hop in mijn mond, die heb ik al binnen. Het voorgerecht is nog niet eens begonnen en ik heb het toetjesgedeelte al aangevallen.

De rest van de avond bestaat uit schransen en weer opnieuw random dingen op mijn bordje pleuren. Gestructureerd eten bij een open buffet? Na-ah. Hoe lekker het ook is, aan het eind van de avond ben ik zó misselijk door mijn grijpgrage handjes dat een simpel menu (waar je nadat je gekozen hebt, ook niet meer kan afwijken van je plan) misschien beter is. Het lopen buffet; elk jaar opnieuw trap ik er weer in, maar ach, één keer per jaar mag het.

Bron: illustratie

Het is dan misschien wel een lopend buffet, ik ga verre van lopend naar huis: zeg maar rollend. Lekker is het wel. Houd jij van lopend buffets en eet jij ook altijd véél te veel?