HET AWKWARD FEESTJES FENOMEEN

2

Iedereen kent het wel. Zo’n feestje waar je via via bent uitgenodigd en je hebt eigenlijk geen idee wie het feest überhaupt georganiseerd heeft. Vaak ga je er met een vriendin heen, die je niet eens zo héél goed kent maar achja, je had toch niks beters te doen.

‘Ja we blijven echt bij elkaar’ zegt ze nog, voordat jullie aanbellen. Random gozer #43 doet de deur open, staart jullie even aan en sprint dan weg terug naar ‘het feest’. Goed, tot zover het welkom. Awkward schuifel je naar binnen en deporteer je je jas op een hoop andere jassen in een hoek. Je draait je om naar je vriendin, die je iemand ziet omhelzen. ‘Zeg Bert, leuk om jou weer eens te ziennnn!!’ hoor je haar zeggen. Op dat moment besef je dat je er alleen voor staat.

1

Nu zijn er een paar dingen die je dan kan doen. In een hoekje staan en je telefoon pakken is daar niet een van. Wel kan je je manoeuvreren naar de ‘bar’, meestal in de vorm van een tafel met wat verloren drankflessen en wat bakjes vochtige chips. Maar dat maakt niet uit, je hebt in ieder geval tijd om te doen alsof je casual wat te drinken gaat pakken. Als je geluk hebt kom je daar zelfs iemand tegen waar je een koetjeskalfjes gesprek mee kan voeren en wanneer dat gebeurt, mag je trots zijn. Je praat met iemand, je bent niet awkward en het ziet er in ieder geval uit alsof je het heel erg naar je zin hebt!

3

Terwijl die persoon het over zijn super leuke studie, super vette kamer en super gave jaarclub heeft, zie jij de bittergarnituur schaal voorbij komen. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar als ik zo’n schaal langs zie komen dan is mijn missie om daar minstens één bitterbal van te kunnen veroveren. Die schaal is echter altijd binnen no-time leeg, dus ik denk dat dat een algemeen geacepteerde missie is. Tot je grote vreugde komt die schaal tóch langs jou en je gesprekspartner en al knikkend ‘ja inderdaad jouw studie klinkt zó tof’ prop je een bitterbal in je mond. Veel te heet die dingen natuurlijk. Al blazend, hijgend en puffend probeer je een pokerface te houden, maar de inhoud van je mond brandt met 1000 graden in je gehemelte. En maar blijven lachen.

no toilet paper

Omdat het gesprek niet echt progressie boekt, zeg je dat je even naar de wc moet. De wc op zo’n feest is een geval apart. Het bevat al-tijd een van de volgende ingrediënten: een natte vloer met voetafdrukken, een gelige bril die omhoog staat, vochtig wc-papier verspreid over de vloer en als je echt heel veel pech hebt, ligt er ook nog eens een braakje in de wasbak. Ik heb altijd zo intens medelijden met degene die daar woont, maar goed, hij/zij (je weet immers nog steeds niet in wiens huis je eigenlijk bent) wilde zo graag een feestje geven.

4

Terwijl je uit de wc komt, besef je dat de muziek eigenlijk best leuk is. Sterker nog, als het allemaal niet zo awkward zou zijn, zou er nog best gedanst kunnen worden. Maar dat is op een awkward feest natuurlijk niet het geval. Er is echter één uitzondering: de Macarena. Wanneer de Macarena op komt, is er altijd een groep die toch meestal begint te dansen. Nouja dansen, meer een ‘haha kijk mij grappig zijn jongens, ik doe de Macarena!!!’. Iedereen weet dat deze groep stiekem het liefst de hele avond zou willen dansen, maar aangezien het daar te awkward voor is, dansen ze maar ‘voor de grap’ op de Macarena.

4

Gelukkig zijn er genoeg feesten waar je wél mensen kent of waar meer een hippie-sfeer is (zo noem ik het even) waar niemand elkaar kent en dat dat dan niet boeit. Maar het kan helaas voorkomen dat je op een awkward feestje terecht komt en bij deze wil ik jullie een hart onder de riem steken: ik weet hoe het voelt – heeey Macarena!

Foto’s: weheartit.com

Heb jij wel eens een awkward feestje gehad?