3X REDENEN WAAROM CARNAVAL NIET HELEMAAL MIJN DING IS

CARNA

Laat ik beginnen met te benadrukken dat ik zelf elk jaar carnaval vier. Toch zijn er een aantal aspecten van dit dolle feest die ik niet zo heeel goed begrijp. Lees mee!

De polonaise

Een van de eerste dingen waar ik aan moet denken: De Polonaise. Mensen besluiten op een jolig moment achter elkaar in een rijtje te manoeuvreren, waarbij de voorste persoon de richting aangeeft terwijl hij/zij met de armen heen en weer zwaait. Je herkent de échte polonaise-genieter aan A) de personen die feestend de handen in de lucht gooien en lallend roepen ‘draaaiuuuuuh’ – waarbij je verplicht bent om te draaien want dat is leuk??? of B) de personen die andere mensen letterlijk en figuurlijk aan één arm in de misère meesleuren. Want hoe meer mensen, hoe meer vreugd, hoe langer de polonaise, hoe minder ruimte om te bewegen waardoor je uiteindelijk beweegloos op 1 plek stampend met je voeten staat. Wanneer het nummer ten einde loopt en dus ook de polonaise wordt beïndigd, slaat de sfeer meteen om en staat iedereen verdwaasd om zich heen te kijken: waar zijn mijn vrienden? Tot zover de gezelligheid.

De outfits

Goed, dit moet iedereen natuurlijk zelf weten maar over één ding kan ik duidelijk zijn: wáárom moeten mannen zich als vrouw verkleden tijdens carnaval? Op de een of andere manier is er altijd een groep mannen die dit geinig vinden en die, terwijl ze met een nep paar cup dubbel F borsten om hun nek geknoopt, met bier in hun handen zich aansluiten aan punt 1: juist ja, de polonaise. Vaak lopen dit soort types daar ook bij voorrop; borst(en) vooruit zullen we maar zeggen!

borDe muziek

De ekte ekte carnavaller kent natuurlijk elke hit inclusief dansmoves. Ik herinner me nog dé hit van 2 jaar terug van de helikopter, giraffen en indianen, waarbij bij elk woord een andere move hoort (Ik heb de muziekclip even toegevoegd, ben je een carnavals leek – schrik dan niet! Het publiek beeldt wel exact uit wat ik bedoel). Vertaalt in het Duits, Limburgs en Nederlands heb ik deze hit heel vaak langs horen komen. Op zich niet zo erg, maar de danspasjes die door iedereen zelfverzekerd worden gedaan – ‘kijk mij elke move kennen, als iemand de helikopter goed na kan doen ben ik het wel’ – hoef ik liever niet te zien.

Maar goed, eerlijk is eerlijk ook ik (als Limburger zijnde al helemaal) moet er elk jaar weer aan geloven. En ik geef toe, wanneer er een polonaise langskomt doe ik vrolijk mee en de moves op het helikopter nummer ken ik ook. En dat mag ook tijdens die dolle dagen, maar voor nu mogen we er nog even om lachen. Veel plezier als je het gaat vieren, mij spot je maandag in ieder geval in de polonaise!