Columns

HET LEED DAT SUSHI ETEN HEET

1

Sushi. Je bent er dol op of je vindt het vreselijk. Ik hoor bij groep 1 en ik herinner me nog als de dag van gisteren dat ik voor het eerst een sushi restaurant binnen liep. Het was zomer en mijn vriend stelde voor om eens ”gek” uit eten te gaan. Hij noemde sushi en ik vond het prima. Zo gedacht zo gedaan en niet veel later zat ik achter een tafeltje met wat rare ingrediënten voor mijn neus.

(meer…)

NEE DANKJE | COME FLY WITH ME, COME FLY WITH ME AWAY

Ik kan niet ontkennen dat ik een lichtelijke vorm van vliegangst heb. Ik wou dat ik kon zeggen dat ik tijdens een vlucht in ultieme zen over het leven na denk, terwijl ik luisterend naar A 1000 Miles van Vanessa Carlton dramatisch uit het raampje staar. En dat ik het héérlijk vind om van de vrijheid te genieten die je krijgt wanneer je kilometers boven de grond zweeft. Daar begint het probleem al: je zweeft kilometers boven de grond. Mijn hoofd kan gewoonweg niet accepteren dat dat geheel veilig is. Al denk ik vier keer per minuut dat naast de lift (kuch Abeltje kuch) een vliegtuig hét veiligste vervoersmiddel is. But then again, is een lift uberhaupt een vervoersmiddel? ‘’Jongens, ik ga even de stad in met de lift!’’. Ik weet het, flauw.

(meer…)

WALKING INTO THE SPORTSCHOOL, LIKE WHAT’S UP

Nu ik in een halfjaar in Noorwegen studeer, heb ik het nieuwe fenomeen ”de hippe sportschool” ontdekt. Als het om sporten gaat, weten de Noren, en Jort Kelder daar gelaten, als geen ander hoe dit heurt. Omdat ik zo goed als mogelijk in de cultuur wil blenden, besloot ik vol goede moed de sportschool in te gaan om een groepsles te volgen, een unicum op zich. De opties van groepslessen waren werkelijk oneindig waarbij in elke titel het woordje ”Cardio” voor kwam. Het woordje ”mix” stelde mij gerust, dan zou er altijd wel iets tussen zitten wat mij zou liggen. De keuze was gemaakt, ik zou een groepsles volgen met de titel ”Cardio Mix”.

(meer…)