LEESVOER | LIEVER GEEN APPLAUS VOOR IK LEEF

Jup, ik moest de titel ook even twee keer lezen van deze nieuwe en tevens eerste roman van Sander van Leeuwen. Staat er nou ‘liever geen applaus voor ik leef’? Hoe, huh, wat dan? ‘Dat is raar, dat er een echt persoon op de voorkant staat, dat zie je bijna nooit bij boeken’ vervolgde mijn vriend. Ja, het boek sprak me op de een of ander manier aan, soms heb je dat gewoon. Ik besloot het na al mijn nieuwsgierigheid te lezen!

Het boek

De 24-jarige Thomas is net klaar met zijn studie psychologie en weet het allemaal niet zo goed. Hij kan geen baan vinden, vindt zijn relatie maar zo-zo én mist zijn overleden beste vriend. Om toch wat geld te verdienen, heeft hij een bijbaantje als schoonmaker waarmee hij zijn avonduren vult. Op een dag ontvangt hij een brief van 18-jarige Anna (hint – kaft – hint!), die vanuit haar woonplaats in Schotland schrijft. Ze heeft hem nodig, of hij alsjeblieft wilt antwoorden. Ook hier weet hij niet zo goed wat hij mee moet, want wat als hij voor de gek wordt gehouden? Daarnaast voelt terugschrijven voor hem als een drastische verandering in zijn saaie maar stabiele leven. Wanneer hij na een paar dagen wikken en wegen tóch terug besluit te schrijven, is dat het begin van een bijzondere briefwisseling.

De inhoud

Thomas wordt neergezet als een jongen die je heel goed kan begrijpen, doordat zijn gevoelens op een bijzondere manier worden omschreven. Daarnaast wordt er veel gebruik gemaakt van zinnetjes uit liedjes, om nog meer de nadruk op bepaalde situaties te leggen (deze zijn achterin terug te vinden, soort van soundtrack van het boek haha). Dat vond ik een leuk detail! Je komt in het boek steeds meer over Thomas zijn leven te weten, maar ook de depressieve Anna komt steeds vaker in beeld. Vanaf het punt waar Thomas besluit om Anna op te zoeken en al zijn problemen even in Nederland te laten, werd ik echt in het boek gezogen. Je weet wel, dat je in de trein zit en niet doorhebt dat er 40 mensen om je heen hebt zitten. Een mooi boek waarin een doodgewone onzekere jongen, besluit om het roer om te gooien.

Maar moeten we het lezen?

Thomas wordt in dit boek als een héél realistisch persoon neergezet en dat vind ik altijd erg knap wanneer schrijvers dat kunnen. Ik weet niet of het komt omdat ik zelf nog student ben en me kan voorstellen hoe naar het is als je na 5 jaar hard zwoegen geen baan kan vinden, of omdat zijn situatie gewoon héél goed wordt omschreven. Waarschijnlijk een beetje van beide. In ieder geval voelde ik al vanaf bladzijde één sympathie voor Thomas. Er volgt al snel soort van spanning in het boek, waardoor ik door de laatste 100 pagina’s heen sjeesde. Ik moest weten hoe het nou precies zat en zeker de allerlaatste pagina’s hebben het zwaar te verduren gekregen haha. Een origineel en tikkeltje somber, maar mooi verhaal; je krijgt zeker geen spijt van dit boek!

Dit boek is onder andere bij Bol te krijgen.